Schoenenverslaving of gewoon koopverslaafd?

Welke vrouw heeft er niet last van? Volgens mij is het echt een vrouwending. Ik koop vaak schoenen waarvan ik één minuut na aankoop al weet dat ik ze (bijna) nooit zal dragen. Maar ze zijn zo leeeeeuk!!

 

Brayola Personal Bra Shop

Zo heb ik daar een paar enkellaarsjes van de H&M. Ze zijn cognac gekleurd en hebben een hoge hak. Aii.. punt één. Ik kan niet op hakken lopen hoger dan zo’n 4 cm. Althans, ik heb er ooit een keer een rondje Kruidvat mee gedaan en voelde me toen een echte walrus op pootjes. Ik kon stapjes zetten van zo’n 30 cm!! Toen ik thuis kwam trok ik die prachtige laarsjes dan ook uit en heb gezworen ze in de kast te laten staan. Punt twee is namelijk de maat. Ik kocht de laarsjes in maat 39. Normaliter heb ik maat 39/40. Maar in deze laarsjes dus echt niet! Maar maatje 40 was weer eens uitverkocht en dus hield ik dit paar in de hoop dat ze uit zouden lopen. Maar als schoenen al pijn doen bij het aantrekken lukt het me natuurlijk nooit om ze langer als 2 uur aan te houden. Dat inlopen gaat dus nooit gebeuren.  

                                              

Jullie kennen waarschijnlijk allemaal de Primark wel. Die grote winkel waar alles zo goedkoop is. Zo ook de schoenen, alhoewel er ook wat duurdere exemplaren tussen zitten. Als ik bij de Primark ben geweest kom ik altijd terug met schoenen. Ik ben dan wel zo verstandig dat ik niet die hoge palen meeneem en toch maar ga voor de laarsjes en de sneakers van 3 euro. En toch lopen ook die niet altijd even lekker, en als schoenen bij mij niet lekker zitten, trek ik ze niet snel aan. Zo heb ik een paar Uggs waar ik zo’n beetje in woon. Ik heb ze altijd aan, het liefst banjer ik ermee door de sneeuw. Dat is dan ook het enige moment waarop ik een ander paar schoenen uit de kast trek. Als er sneeuw ligt of als het regent. Daar kunnen mijn warme boots niet tegen helaas.   

Misschien is schoenenverslaving niet het goede woord, koopverslaaft is het meer. Het kopen om het kopen, gewoon om dat je toch net je salaris binnen hebt. Ik heb namelijk ook een sjaals tik. Ik heb er ongeveer 20 nu en ik koop er iedere winter wel wat bij. Ik zeg voor de grap altijd dat ik er geen meer mag kopen van mijn moeder, maar eigenlijk mag het van mijzelf niet. Ik draag (bijna) altijd dezelfde sjaal, net als bij mijn schoenen. Ik wissel wel eens af omdat het anders lijkt alsof ik weken met dezelfde sjaal loop. Dat is hetzelfde idee als of je een week lang in dezelfde kleding loopt. Soms heb ik een ‘gekke bui’ en pak ik er een onderuit de mand.  

Het lijkt op een soort verzamelwoede, je wil van één paar stiften alle kleuren hebben, gewoon omdat dat mooi is en je het misschien ooit nog eens nodig zult hebben. Gelukkig heb ik zelf nog het besef dat ik niet alles nodig heb en af en toe ook iets weg kan doen. 

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je perse iets moet kopen zonder dat je er echt iets aan hebt? 

  
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s